Wat je thuis moet laten voordat je aan het werk gaat, verschilt nogal van organisatie tot organisatie. De meeste organisaties (b)lijken niet goed te zijn ingericht en zijn slecht voorbereid op mensen die zichzelf helemaal meenemen in hun werk: authentieke mensen. Het is zoals Weggeman op de achterflap van zijn nieuwste boek verzucht ‘Het rationele denken van de homo economicus voert de boventoon... Waar is de homo ludens die met liefde... mooie dingen maakt?’ Nou, meestal thuis dus.
Feit is dat de mens zichzelf tekort doet door in het werk met minder van zichzelf genoegen te nemen. En dat organisaties, door dat te verwachten, zichzelf niet alleen beperken in hun succes en resultaten, maar ook onnodige problemen laten ontstaan. ‘De Mens Centraal’ slaat meestal pas aan, als dat het echte doel (meestal: winst maken) dient. En dan nog wordt niet de mens als mens, maar meer als rationele competente productie-unit opgevat.
De grens van het organisatiesucces wordt bepaald door de aanwezigheid van een aantal specifieke competenties. Competenties die de rationele mens weinig aanspreken en die we dus veelal thuis (moeten) laten. Zelfbewustzijn en zelfbeheersing bijvoorbeeld. Empathie. En het vermogen om de eigen passie over te brengen (Sociale Expertise). Maar ook Persoonlijke Invloed, met name het vermogen positiviteit te delen (= vermenigvuldigen). En dan is er nog Visie-Meesterschap. Als deze competenties bij het leiderschap ruimschoots van huis meegebracht worden, levert dat een aanzienlijke verbetering op in het welzijn en functioneren van de betreffende leidinggevende; betere beslissingen, transparanter interne verhoudingen, minder stress en hogere productiviteit, betere communicatie, effectievere samenwerking en lagere ziekte- en WAO-kosten. En ‘goed voorbeeld doet goed volgen’: een uitstraling op de hele organisatie waardoor steeds meer de HELE mens centraal staat.
Duurzaam geluk
Niet alleen organisaties; de hele maatschappij lijkt te leunen op de veronderstelling dat alleen de rationele helft van mensen relevant is voor groei en ontwikkeling. Mèt Einstein zeg ik: niet alles wat te tellen is telt, en niet alles wat telt is te tellen. Duurzaam geluk is geen uitkomst van een simpele optelsom. Duurzaam geluk vereist geen almaar hoger IQ. Duurzaam geluk vereist een HELE mens. En duurzaam geluk, voor iedereen, is het ultieme en hoogste doel van elke HELE mens.
Gelukkig zijn er voorzichtige tekenen die er op wijzen dat het besef doordringt dat elk oorspronkelijk en authentiek menselijk handelen niet in de ratio, maar in de emotie is geworteld. Dat het juist emoties zijn die de mensheid geleerd hebben te redeneren. Dat emotionele intelligentie over de HELE mens gaat en daarom veel meer waard is dan IQ, dat immers slechts iets over het rationele deel van de mens zegt. Dit nieuwe besef levert een andere maatschappij op: de EQnomie. In die EQnomie is emotie minstens zo belangrijk als ratio en gaat iedereen ook bewust met elkaars emotie om. HELE mensen herkennen en erkennen de eigen en andermans emoties en beheersen deze. Niet door hun emoties te onderdrukken, maar door deze te integreren in hun denken. Hoe meer dat gebeurt, hoe emotioneel intelligenter de maatschappij wordt.
De HELE mens centraal levert op dat iedereen goed in zijn vel zit en mensen de ruimte hebben om authentiek te zijn en dat zij eerlijk, respectvol en liefdevol met elkaar omgaan. Dan voelen mensen zich HEEL en gelukkiger, ook als ze ‘aan het werk’ zijn.
Oh ja, dat zou ik nog haast vergeten. De HELE mens centraal levert op alle gebieden aanzienlijk betere resultaten op, en dat argument zal zelfs de homo economicus aanspreken.
N.B. Eerder gepubliceerd op 'Mens Centraal' 15 maart 2005
Paul's Blog
Tuesday, June 29, 2010
Wednesday, January 20, 2010
Sunday, January 17, 2010
Sunday, January 10, 2010
Thursday, January 7, 2010
Friday, January 1, 2010
Must Read Article
Under the title "The absurdity of belief" Tom Graves made a posting that is very important to read for everybody who has to to with people, their perceptions, and adaptation due to change. I think each person working as an architect should have read this. My way of saying: highly recommended.
Monday, December 21, 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)